Trainbow Belgium is een vereniging van medewerkers van de Belgische spoorwegen (NMBS, Infrabel en HR Rail) die zich inzetten voor de LGBTQI+-gemeenschap en diversiteit bij de spoorwegen.

De vereniging bestaat al meer dan 5 jaar en viert op 25 mei haar verjaardag. Trainbow België telt momenteel een honderdtal leden, waarvan 55% van NMBS, 25% van Infrabel en 20% van HR Rail. .

 

Philippe Rosseels, Human Resources Business Partner voor de Technics werkplaatsen in Brussel en vicevoorzitter van Trainbow België, en Christian Smets, Employer Branding Expert bij NMBS, doen de geschiedenis van Trainbow uit de doeken.

Christian : De lancering van Trainbow was niet zomaar een formaliteit. Zes jaar geleden heerste bij NMBS een heel ander klimaat. In het kader van een ontmoeting met de verantwoordelijken voor diversiteit werd ons verteld dat een particuliere organisatie geen gebruik mocht maken van het NMBS-materiaal of mocht vergaderen tijdens de diensturen. Het was een weerspiegeling van bepaalde toenmalige opvattingen. In 6 jaar tijd is er veel veranderd.”  

Philippe : We vonden het belangrijk het welzijn van LGBT-personen te blijven verbeteren zodat ze zichzelf kunnen zijn op de werkplek, zonder dat er geoordeeld wordt over hun houding of uiterlijk.

Christian : De spoorwegen zijn van oudsher een nogal macho omgeving en in meer traditionele afdelingen van het bedrijf kan het wat langer duren voor dat die openheid er is dan elders.

Philippe : Toen ik in 2013 de kans kreeg om te solliciteren naar mijn huidige functie in de werkplaatsen, vroeg ik me af hoe mijn integratie zou verlopen. Hoewel iedereen natuurlijk toegang moet kunnen krijgen tot om het even welke functie, zolang je de capaciteiten maar hebt. 

Christian : Ervoor zorgen dat iedereen het gevoel heeft dat men zichzelf kan zijn niet alleen in het belang van de persoon zelf, maar ook in het belang van het bedrijf. “Driekwart van de LGBTQI+-gemeenschap is geneigd aan de slag te gaan bij bedrijven die inclusiviteit actief ondersteunen. En aangezien de gemeenschap ongeveer 7% van de bevolking uitmaakt, is dat niet te verwaarlozen.

Van regenboogvlaggen tot naamsveranderingen

Christian : Jaar na jaar is de mentaliteit veranderd en heeft Trainbow vooruitgang geboekt. “Vijf jaar geleden was het zelfs niet vanzelfsprekend om de regenboogvlag uit te hangen in treinstations op de Dag tegen Homofobie en Transfobie. Volgens sommigen moest NMBS immers ‘neutraal’ zijn. Uiteindelijk kochten we de vlaggen zelf. Vandaag hijst NMBS de regenboogvlag in 22 stations en worden de stations van Brussel-Centraal en Doornik elk jaar verlicht.

Philippe : De eerste keer, in 2017, ging onze e-mail met de vraag om de regenboogvlaggen te plaatsen het hele bedrijf rond voor we een - positief - antwoord kregen. Het jaar daarop herhaalden we onze vraag. Sinds 2019 hoeven we de vraag niet meer te stellen en wordt dit automatisch ingepland.
De meest recente bewustmakingsactie die in de week van 17 mei werd georganiseerd, waarbij regenboogpins werden uitgedeeld aan het personeel, was zeer succesvol. Maar toch zijn er nog altijd werknemers die het vervelend vinden  om de pin te dragen. Daaraan zien we dat er soms nog werk aan de winkel is op vlak van diversiteit en de perceptie van de ander. 

Christian : Een ander voorbeeld, in 2017 kregen we een vraag van een persoon die een gendertransitie doormaakte om de voornaam in het e-mailadres te veranderen. Hiervoor bestond nog geen procedure en de persoon kreeg te horen dat de naam eerst officieel moest worden aangepast. En dat klopt niet. Om het probleem op te lossen moest human resources ingeschakeld worden, die de zaak ter harte nam en het nodige deed om het e-mailadres onmiddellijk te veranderen.

Zeer binnenkort zullen de managers en medewerkers van NMBS duidelijke richtlijnen en een handboek ontvangen met tips om personen in transitie zou goed mogelijk te omkaderen en ondersteunen en om de juiste houding aan te nemen. 

Philippe : Een van onze doelstellingen voor de komende jaren is Franstaligen ervan te overtuigen lid te worden van Trainbow, want we hebben momenteel meer dan 80% Nederlandstalige leden. Ook zullen we verder blijven sensibiliseren en onze rol als aanspreekpunt verder versterken, want niets is verworven.

Christian : Ik denk niet dat we 5 jaar geleden een Duo Ticket-campagne zouden georganiseerd hebben met een foto van een homokoppel, of de voorpagina van het Pros-magazine gewijd zouden hebben aan de ontmoeting van Gert & Thomas in de werkplaats in Mechelen. Als je kijkt waar we vandaan komen en waar we vandaag staan, dan is dat een enorme stap. We hebben de steun van het management, ook al is er soms nog terughoudendheid op het terrein. We kunnen alleen maar blij zijn met deze evolutie. Bij Trainbow staan we volledig achter het motto van onze CEO: "Het personeel van NMBS moet een afspiegeling van de samenleving zijn.  

« Als je jezelf durft zijn, dan is dat omdat je je goed in je vel voelt »

Ellie Poncin, stagiaire au service Corporate Communication, se définit comme non-binaire et utilise les pronoms « il » ou « iel ». Comment a-t-il vécu son expérience à la SNCB ?

« Ellie Poncin, die stage loopt bij de Corporate communicatiedienst, omschrijft zichzelf als non-binair en gebruikt de voornaamwoorden ‘hij’ of ‘die’. Hoe heeft die het werken bij NMBS ervaren?
“Vanaf het eerste gesprek kwam de genderkwestie op tafel, en het was mijn stagebegeleidster die de verantwoordelijkheid nam om het team op de hoogte te brengen. Zo hoefde ik mezelf niet telkens te herhalen. Ik wist dat ik me geen zorgen hoefde te maken, want iedereen was op de hoogte. De integratie verliep vlot.

Als je jezelf durft zijn, dan is dat omdat je je goed in je vel voelt. Ik voelde me meteen op mijn gemak en had het gevoel dat ik helemaal mezelf kon zijn. Het is belangrijk dat je je niet achter een façade hoeft te verschuilen, dat je niet bang bent om jezelf te zijn, dat je niet bang bent voor meningen en vooroordelen.

Ik merkte van het begin dat het team ruimdenkend en inclusief was. Wanneer mensen me vragen stelden, was dat niet opdringerig, maar omdat ze me wilden begrijpen, en beter met me wilden kunnen communiceren. Zolang het op een respectvolle en welwillende manier gebeurt, stoort me dat niet.

Ik ben wie ik ben. Maar sommige mensen hebben meer steun nodig dan anderen. We ervaren het niet allemaal op dezelfde manier.

Mijn stage was een geweldige ervaring die me veel positiefs heeft gebracht. Het enige minpuntje: toen ik online solliciteerde voor mijn stage, kon ik op het formulier alleen kiezen tussen 'mevrouw' en 'meneer'. Als je inclusief wilt zijn, moet je dat over de hele lijn zijn. Vooral omdat het online formulier het eerste is dat men van het bedrijf te zien krijgt.

loader