ZICHEM - voormalig stationsgebouw

Het station van Zichem in Vlaams-Brabant, geopend op 1 februari 1865 samen met een deel van spoorlijn 35 (Aarschot – Diest), werd opgericht door de toenmalige spoorwegmaatschappij Grand Central Belge. Twee jaar eerder was het traject tussen Leuven en Aarschot al in gebruik genomen en vanaf juli 1865 kon de volledige spoorlijn tussen Leuven en Hasselt bereden worden.

In 1894 zorgde de aanleg van een enkelsporige aftakking van Zichem naar Scherpenheuvel voor een opleving van het bedevaarttoerisme. Bedevaarttreinen brachten reizigers rechtstreeks naar de basiliek van Scherpenheuvel, één van de meest bezochte pelgrimsoorden van ons land. Het station van Zichem groeide uit tot een belangrijk verkeersknooppunt, mede dankzij de bouw van een tramstation door de buurtspoorwegen tegenover het spoorwegstation. Deze tramlijn, Turnhout – Zichem, was tot 1949 in gebruik en vervoerde naast goederen ook bedevaarders naar de Norbertijnenabdij van Averbode.

In 1974 werd de spoorverbinding met Scherpenheuvel opgeheven en jaren later werden de sporen opgebroken. In 2007 werden deze opnieuw opengesteld als een recreatief pad voor wandelaars en fietsers.

Het oorspronkelijke bakstenen stationsgebouw, rustend op een gecementeerde plint, bestond uit een onderkelderde dienstwoning van twee bouwlagen, geflankeerd door een eenlaagse aanbouw van zes traveeën aan de kant van Hasselt. Het gebouw werd later aan beide zijden verlengd. Centraal in de oostelijke zijgevel bevindt zich een oeil-de-boeuf (ossenoog). Samen met het stationsgebouw van Boechout is dit het enige overblijvende exemplaar van dit stationstype. Eind jaren 1960 figureerde het fraaie stationsgebouw in de Vlaamse televisieserie ‘Wij, Heren van Zichem’, waarin de verhalen van Zichemnaar Ernest Claes werden verfilmd.

Na de definitieve sluiting van de loketten op 23 mei 1993 werd het gebouw, met uitzondering van de lokettenzaal, niet meer door NMBS gebruikt en jaren later te koop gesteld. Wim Maes, uitbater o.a. van de broodjeszaak Wim’s Clubs in het stationsbuffet van Diest, kocht het gebouw begin oktober 2019. Na een grondige renovatie werd het station eerst gebruikt als ijssalon.

Nadien voerde de eigenaar een volledige make-over uit en nu, meer dan 160 jaar later, doet het dienst als feestzaal waar ook ‘moorddiners’ worden gehouden, een concept waarbij je, al dinerend, in de huid van Hercule Poirot kan kruipen. Het hoofdgebouw werd ingericht als meetingroom en in de vroegere lokettenzaal kun je nog steeds wachten op de trein en vind je er enkele automaten.